Gorąca rywalizacja już do obejrzenia w Polsce!

Przewidywany czas czytania to 4 minuty.

Już w zeszłym roku amerykańską scenę przejęła adaptacja książki o dwóch zakochanych w sobie hokejistach. Ten niepozorny i relatywnie niskobudżetowy serial (około 3,6 miliona dolarów) okazał się hitem i podbił serca wielu widzów. Teraz nareszcie jest do obejrzenia w Polsce na platformie HBO max.

Shane Hollander i Ilya Rozanov to dwaj zawodowi hokeiści, którzy rywalizują w drużynach Montreal Metros i Boston Raiders. Chociaż ich rywalizacja na lodzie jest spotęgowana przez relacje mediów i postrzeganie opinii publicznej, obaj rozwijają prywatny, początkowo swobodny związek seksualny, który trwa z przerwami przez kilka lat, podczas gdy oni kontynuują swoje kariery hokejowe.

Fabuła serialu Gorąca rywalizacja

Gorąca rywalizacja to kanadyjski serial dramatyczno-romantyczny oparty na powieściach Game Changers autorstwa Rachel Reid, a stworzony i wyreżyserowany przez Jacoba Tierneya.

Serial śledzi losy dwóch gwiazd profesjonalnego hokeja na lodzie, Shane’a Hollandera i Ilya Rozanova, którzy grają w rywalizujących ze sobą zespołach w fikcyjnej Major League Hockey. Relacja między nimi zaczyna się od zaciekłej rywalizacji na lodzie. Z czasem przeradza się ona  jednak w głęboki, intensywny, ale ukrywany przed światem romans.

Jako młodzi debiutanci, Shane i Ilya nawiązują intensywną relację, pełną emocji. Żaden z nich do końca jej nie rozumie ani nie potrafi opanować. Podczas gdy osiągają sukcesy sportowe, mierząc się z presją mediów i oczekiwaniami innych, muszą również zmierzyć się z własnymi emocjami, pragnieniami i tożsamością. Ich związek przez większość czasu pozostaje zatajony, zarówno przed publicznością, jak i kolegami z drużyn, a nawet rodziną. To zmusza ich do ciągłego przeskakiwania między publiczną rywalizacją a prywatną intymnością.

Shane i Ilya stają więc przed trudną decyzją. Muszą zdecydować, czy chcą utrzymać swój związek w tajemnicy. Bo przecież alternatywą jest zaryzykowanie wszystkiego, czyli ich kariery, reputacji oraz możliwość bycia sobą. Mężczyżni wiedzą jednak, że tylko w ten sposób mogą żyć w zgodzie z własnymi uczuciami.

W tej sytuacji pomaga im druga para postaci. Scott Hunter jest znanym hokeistą. Jego partnerem jest Kip, zwykły sprzedawca soku. Ich relacja stanowi dla Shane’a i Ilyi ważne wsparcie i punkt odniesienia.

Aktorstwo

Tak jak wspomniałam wcześniej, serial nie był oczywistym, natychmiastowym hitem. Został stworzony i wyprodukowany w Kanadzie przy bardzo ograniczonym budżecie – według doniesień wynoszącym mniej niż 5 milionów dolarów kanadyjskich na odcinek. Sześć odcinków nakręcono w Ontario w nieco ponad miesiąc, a obsadę stanowili głównie mało znani aktorzy.

Najbardziej rozpoznawalnymi twarzami, jakie możemy zauważyć, są Christina Chang oraz Dylan Walsh, którzy wcielają się w rodziców Shane’a. Główni aktorzy, czyli Connor Storrie i Hudson Williams, pojawiali się wcześniej na większym ekranie. Jednak zdecydowanie trzeba przyznać, że popularność, jaką osiągnęli dzięki tej produkcji, jest nieporównywalna z ich wcześniejszymi rolami.

I słusznie. Na szczególne uznanie zasłużył Connor Storrie, amerykański aktor, który niemal perfekcyjnie wcielił się w rolę pochodzącego z Rosji hokejisty. Specjalnie do tej roli nauczył się mówić po rosyjsku, a także imitować rosyjski akcent w języku angielskim. Dzięki temu sprawił, że postać Ilii była szczera, wiarygodna i wielowymiarowa, co pozwoliło widzom lepiej zrozumieć jego wewnętrzne konflikty oraz tyargające postacią emocje.

Hudson również stworzył wiarygodny portret nieco nieśmiałego Shane’a. Tyym bardziej że oglądając wywiady z aktorem, można zauważyć, iż prywatnie jego osobowość jest bliższa Ilii niż spokojnemu Kanadyjczykowi. Ta kontrastowość tylko podkreśla jego aktorskie umiejętności.

To właśnie na dynamice tej dwójki opiera się praktycznie cały serial. Zarówno Connor, jak i Hudson, wzięli postacie z kart powieści i tchnęli w nie prawdziwe życie. Chemia, jaka pojawia się między nimi na ekranie, napędza całą produkcję. Sprawia, że widzowie zasiadają przed telewizorami, by śledzić tę historię wypełnioną emocjami i wyraźnym napięciem seksualnym. Według mnie to ta relacja stanowi serce serialu i jego największą siłę. I właśnie dla niej zdecydowanie warto obejrzeć Gorącą rywalizację.

Zastosowanie muzyki i ścieżka dźwiękowa w serialu Gorąca Rywalizacja

Prócz aktorstwa, innym wyraźnym atutem serialu jest muzyka oraz ścieżka dźwiękowa. Twórcy bardzo świadomie operują zarówno dźwiękiem, jak i ciszą, traktując je jako równorzędne środki narracyjne. Momentami, podkreślają one emocje bohaterów i napięcie między nimi, zamiast narzucać widzowi konkretne interpretacje.

Serial świetnie wykorzystuje również momenty wyciszenia i oddechu. Jak na produkcję o ograniczonym metrażu, bo zawiera zaledwie sześć odcinków, nie spieszy się on z rozwojem fabuły. Zamiast tego pozwala sobie na zatrzymanie akcji i skupienie się na spojrzeniach, gestach czy mowie ciała bohaterów. W takich scenach, jak na przykład ta do zobaczenia poniżej, postacie często nie wypowiadają ani jednego słowa, a ciężar znaczenia przejmuje muzyka lub całkowita cisza. Dzięki temu widz ma przestrzeń, by samodzielnie dojść do wniosków co przeżywają bohaterowie. A dodatkowo, pozwala to emocjonalnie zaangażować się w historię tych dwóch hokejistów.

Podsumowując

Obejrzyj w serwisie HBO Max!